Τρίτη 5 Μαΐου: Οι μάσκες και τα τείχη μεταξύ μας

Παρατηρητήριο Μαϊ 06, 2020

1) Στον πρώτο πίνακα έχουμε συνοψίσει την πολιτική ενδεικτικών χωρών για τις μάσκες. Όπως διαπιστώνετε, πολλές είναι οι χώρες οι οποίες έχουν προχωρήσει σε διατίμηση για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας ενώ ακόμη περισσότερες είναι οι χώρες ή οι περιφέρειες χωρών που έχουν αποφασίσει την επιλεκτική δωρεάν διανομή.

2) Στον δεύτερο πίνακα ξεκινήσαμε μία καταγραφή των μέτρων σε ενδεικτικές χώρες και θα μετράμε την αποτελεσματικότητα αυτών χρησιμοποιώντας τους δείκτες περιστατικά/θάνατοι. Αυτό θα μας οδηγήσει σε συνολικά συμπεράσματα ως προς την εφαρμογή των μέτρων. Αν έχετε κάποιες παραπάνω ιδέες, ευπρόσδεκτες στα σχόλια.

3) Οι Apple και Google εξέδωσαν χθες ανακοίνωση με περαιτέρω διευκρινήσεις για την κοινή πλατφόρμα που αναπτύσσουν στην προσπάθεια τους να συνδράμουν στις προσπάθειες των κρατών για την αντιμετώπιση του COVID-19. Μάλιστα σε μια κίνηση που αναδεικνύει την προσοχή που δίνουν οι δύο εταιρείες στα σημεία, μετονόμασαν την υπο σχεδιασμό πλατφόρμα τους από «πλατφόρμα για την ανίχνευση εγγύτητας» (contact-tracing API) σε «πλατφόρμα ειδοποίησης έκθεσης» (exposure notification API). Η σημασία της αλλαγής αυτής έχει έντονο συμβολισμό καθώς οριοθετεί σαφώς τη γεννεσιουργό αιτία της πλατφόρμας. Περισσότερα εδώ .

4) Μιλούσα χθες με μία φίλη που έχει και ιταλική καταγωγή και μου περιέγραφε ότι στη γειτονική χώρα έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται μικρά εθνικιστικά δίκτυα σε συνάρτηση με την ισχυρή διαφωνία της Ιταλίας / Γερμανίας στην οικονομική αντιμετώπιση της κρίσης.

Η επερχόμενη φτωχοποίηση θα δημιουργήσει προϋποθέσεις για πεδία συγκρούσεων, κυρίως ταξικού χαρακτήρα. Αν δράσει ο εθνικισμός ως καταλύτης, τότε τα αποτελέσματα θα είναι οδυνηρά και δύσκολα αναστρέψιμα και το σενάριο πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ χωρών θα υποκαταστήσει τις ταξικές διαφορές, ενώ και η δημοκρατία θα κινδυνέψει ως πολίτευμα με κριτήριο την οικονομική αποτελεσματικότητά της.

Διαβάζω στο νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά «Ο αόρατος Λεβιάθαν»: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και ο Μουσολίνι ξεκίνησε την πορεία του ως σοσιαλιστής και ότι η φορτισμένη λέξη ''εθνικο-σοσιαλισμός» εξέφραζε πρωτίστως μία ηθελημένη νοηματική σύγχυση που απέβλεπε να προβάλλει τον εγγενώς «παν-εθνικό» και «παν-κοινωνικό», άρα και ιδεολογικά πολυσυλλεκτικό ή παν-συλλεκτικό χαρακτήρα ενός μαζικού αμφισβητιτικού κινήματος το οποίο προοιωνιζόταν την έλευση μιας νέας τάξης που επέλεγε να κινείται εντός και εκτός όλων των παραδοσιακών διαχωριστικών γραμμών».

Όλοι οι επίδοξοι ολοκληρωτισμοί που έδρασαν στο όνομα του έθνους ή της φυλής διακρίνονταν από πολιτική και ταξική ασάφεια που διασφάλιζε μία μορφή παν-συλλεκτικότητας. Η ιστορία μάς διδάσκει ότι η αναζωπύρωση του εθνικισμού -κυρίως εν μέσω κρίσης- θα πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία και θα πρέπει να προσπαθήσουμε για μία ακόμη πιο ενωμένη και πολιτικά σφυρηλατημένη ευρώπη.
Λιγότερα τείχη μεταξύ μας, περισσότερη συνεργασία, περισσότερη πολιτική με δημοκρατία ως προϋπόθεση, κοινή αντιμετώπιση των διεθνών απειλών και περισσότερη αλληλεγγύη και ανθρωπιά -είναι μια συνταγή επιτυχίας.

*φωτογραφία άρθρου από engin akyurt on Unsplash

*******

Αφήστε το σχόλιό σας:

Stefanos Parastatidis

Γιατρός, blogger με ενδιαφέρον για την πολιτική και με τελικό στόχο οι στόχοι μου να μη μείνουν μόνο δικοί μου.

Great! You've successfully subscribed.
Great! Next, complete checkout for full access.
Welcome back! You've successfully signed in.
Success! Your account is fully activated, you now have access to all content.